|
آزمون ها و نمونه سوالات ابتدایی در این وبلاگ می توانید سوالات مربوط به دروس ابتدایی و راهنمایی را دانلود نمایید. درباره وبلاگ  خدايا.... چه خوش است .... در دشت آرامش ياد تو گام برداشتن… با نگاه مهرباني تو نفس كشيدن… و با تبسم رضاي تو به سر بردن آخرین مطالب
لینک های مفید
چهارشنبه یازدهم اردیبهشت ۱۳۹۲ :: ۵:۵۲ ق.ظ :: نويسنده : سجاد سر زعیم
جانوران فهرست مطالب 1- مهاجرت پرندگان چه هنگام آغاز می شود؟ 2- نوزاد كرمی شكل پروانه چگونه به پروانه ای بالغ تبدیل می شود؟ 3- قورباغه ها چگونه زیر آب تنفس می كنند؟ 4- چرا زنبورها سالی یك بار ازدحام می كنند؟ 5- فیل ها برای مردن به كجا می روند؟ 6- چرا آفتاب پرست رنگ عوض می كند؟ 7- چرا برخی از فیل ها، گوش های بسیار بزرگی دارند؟ 8- چرا پرندگان در سپیده دم آواز می خوانند؟ 9- سمندر چیست؟ 10- زالو چیست؟ 11- آبسنگ حلقوی چگونه به وجود می آید؟ 12- چرا خرچنگ صدف دار، صدف خود را عوض می كند؟ 13- مگس ها در زمستان به كجا می روند؟ 14- چرا جغدها شب ها خوب می بینند؟ 15- آیا نیش عقرب كشنده است؟ 16- خفاش چگونه در تاریكی پرواز می كند؟ 17- اسفنج چه نوع جانوری است؟ 18- چرا اكثر ماهی ها پولك دارند؟ 19- نیش زنبور عسل در كدام قسمت بدنش قرار دارد؟ 20- پرندگان شكاری چه می خورند؟ 21- دودو چه نوع جانوری است؟ 22- بزرگ ترین جانور دریایی كدام است؟ 23- موریانه چیست؟ 1- مهاجرت پرندگان چه هنگام آغاز می شود؟ میلیون ها پرنده از انواع مختلف، در آخر تابستان مهاجرت می كنند و زادگاهشان را به سوی مناطقی كه در زمستان آب و هوای گرمتری دارد، ترك می كنند. این پرندگان، بهار سال بعد به سرزمینی كه در آن تولید مثل می كردند، باز می گردند. پرندگان مهاجر،هر ساله بیش از 32 هزار كیلومتر را می پیمایند. آن ها راه بازگشت به زادگاهشان را با دقتی خارق العاده می یابند. برخی از این پرندگان، تنها و برخی دیگر به طور دسته جمعی مهاجرت می كنند. مهاجرت پرندگان، با تغییر طول روز آغاز می شود. تغییر طول روز، بر سیستم عصبی خاصی دریافت می كنند كه موجب می شود به سوی مناطق گرمتر پرواز كنند. زمانی كه طول روز تا حد معینی افزایش می یابد، پیام دیگری به مغزشان ارسال می شود كه باعث بازگشت آن ها به زادگاهشان می شود. 2- نوزاد كرمی شكل پروانه چگونه به پروانه ای بالغ تبدیل می شود؟ نوزاد كرم مانند پروانه برای تبدیل شدن به یك پروانه كامل، پیله ای می بافد و مدتی داخل آن می ماند. در طول این مدت،كرم به تدریج تمام خصوصیات پروانه بالغ را كسب می كند. مدت زمانی كه كرم داخل پیله می ماند، بستگی به نوع پروانه دارد. این دوره در برخی از انواع پروانه، یك یا دو هفته و در برخی دیگر تا چندین ماه به طول می انجامد. نوزاد پروانه، از زمانی كه به صورت كرم از تخم خارج می شود، تا وقتی كه پیله ای می بافد و به صورت شفیره در می آید، كاری جز خوردن، رشد كردن و چندین بار پوست انداختن ندارد. این دوره كه «دوره ی لاروی» نامیده می شود،در انواع مختلف پروانه، متفاوت است. دوره ی لاروی پروانه های كوچك تر یك هفته است؛ د رحالی كه این دوره در انواع بزرگ تر، دو سال و گاه حتی بیشتر از آن است. وقتی دوران لاروی به سر می رسد، كرم پروانه زیر یك برگ یا حتی زیر خاك، پیله ای به دور خود می تند و تا تبدیل شدن به پروانه كامل،در آن می ماند. پیله بسیاری از پروانه ها از جنس ابریشم است. 3- قورباغه ها چگونه زیر آب تنفس می كنند؟ قورباغه ها زیر آب، از طریق پوستشان تنفس می كنند. قورباغه جانوری دوزیست است؛ بدین معنی كه می تواند هم در آب و هم در خشكی زندگی كند. قورباغه ها دارای شش اند، ولی چون دنده ندارند، نمی توانند مانند خزندگان، پرندگان و پستانداران، سینه خود را منبسط كنند و هوا را به درون شش ها بمكند. به همین جهت، زمانی كه در خشكی اند با مرتعش كردن كف دهان، هوا را وارد سوراخ های بینی می كنند. هوا با انقباض ماهیچه های گلو و بدن، وارد ششها شده، سپس از آن خارج می شود. دهان قورباغه همیشه بسته است و تپش گلو، بین 120 تا 140 بار در دقیقه متغیر است. پوست قورباغه حتی در خشكی هم بیش از شش ها در عمل تنفس نقش دارد. البته هوا فقط از طریق پوست مرطوب، قابل جذب است. اگر پوست خیلی خشك شود، قورباغه خواهد مرد. به همین جهت پوست قورباغه دارای غددی است كه ماده ی لزج ترشح می كنند و پوست را نرم و مرطوب نگاه می دارند. پوست قورباغه همان طور كه هوا را جذب می كند، آب را نیز جذب می كند. به همین جهت قورباغه ها هرگز آب نمی نوشند. قورباغه ها موجوداتی خونسردند. این بدان معنی است كه گرمی یا سردی بدن آن ها، با حرارت هوا یا آب اطرافشان برابر است. قورباغه ها در زمستان به خواب زمستانی می روند. در این حالت، حرارت بدنشان پایین می آید، عملكرد بدن به حداقل می رسد و تنفس، تنها از طریق پوست انجام می گیرد. 4- چرا زنبورها سالی یك بار ازدحام می كنند؟ اواخر بهار، زنبورها برای یافتن سرپناهی جدید، خارج از كندوی خود ازدحام می كنند. ملكه ی زنبورها در طول زمستان تخم ریزی می كند و زنبورهای كارگر تا خارج شدن زنبورهای جدید از تخم،از آن ها مراقبت می كنند. هنگامی كه هوا گرمتر می شود و نخستین گل های بهاری به غنچه می نشینند، تعداد زنبورهای جوان به سرعت افزایش می یابد. در اواخر فصل بهار، تعداد زنبورها به قدری زیاد می شود كه تعدادی از آن ها همراه با ملكه ی پیر، كندو را ترك می كنند و اجتماع جدیدی را به وجود می آورند. در مجموعه ی قدیمی، ملكه جدیدی پدیدار می شود كه بهار سال بعد،همانند سایر ملكه ها كندو را ترك خواهد كرد. این چرخه هر سال به همین صورت تكرار می شود. 5- فیل ها برای مردن به كجا می روند؟ بقایای اجساد فیل ها، اغلب در كنار هم یافت می شود و به ندرت به صورت پراكنده به چشم می خورد. نزدیكی اجساد این حیوانات به هم، تصادفی به نظر نمی رسد. معمولا اجساد در مكان هایی مرتفع و خشك دیده می شوند و این در حالی است كه فیل ها مناطق باتلاقی و نزدیك به رودخانه را برای زندگی ترجیح می دهند. برخی از مردم معتقدند كه وقتی فیلی كهنسال، نزدیكی مرگ را حس می كند،راهی گورستان فیل ها می شود. هنگامی كه فیلی در حال مرگ است،سایر اعضای گروه دور او جمع می شوند و سعی می كنند او را به زندگی باز گردانند. وقتی كه فیل در حال مرگ، جان می سپارد و امید سایر فیل ها برای زنده ماندن او از بین می رود، همگی گرد فیل مرده جمع می شوند و برای او سوگواری می كنند. 6- چرا آفتاب پرست رنگ عوض می كند؟ آفتاب پرست به محض احساس خطر، تغییر رنگ می دهد. این جانور كه از خانواده ی مارمولك هاست، چنان به رنگ محیط اطرافش در می آید كه كاملا غیر قابل تشخیص می شود. دامنه ی رنگ ها و طرح های روی پوست این جانور در گونه های مختلف، متفاوت است. اكثر آفتاب پرست ها می توانند به رنگ های زرد، كرم، سبز و یا قهوه ای تیره درآیند. آن ها همچنین می توانند خال های روی پوستشان را نسبت به رنگ محیط اطرافشان، تیره یا روشن كنند. آفتاب پرست ها در مقابل تغییرات نور و دما نیز واكنش نشان می دهند و رنگ عوض می كنند. در واقع، آنچه كه باعث تغییر رنگ آفتاب پرست می شود، پخش یا متمركز شدن رنگ دانه های موجود در پوست جانور است. این مكانیزم توسط سیستم عصبی كنترل می شود. 7- چرا برخی از فیل ها، گوش های بسیار بزرگی دارند؟ فیل های آفریقایی گوش هایی بزرگتر از گوش های فیل های آسیایی و هندی دارند. به علاوه این فیل ها بزرگ تر و مهاجم تر از فیل های هند اند و در مناطق گرمتری زندگی می كنند. آن ها با این گوش های بزرگ، صداها را با دقت بیشتری می شنوند. این فیل ها زمانی كه خشمگین می شوند و قصد حمله دارند، گوش هایشان را باز می كنند و ظاهری ترسناگ به خود می گیرند، به طوری كه هر دشمنی را از ترس بر جای خود میخكوب می كنند. فیل های آفریقایی به خاطر جثه بزرگشان از گرما رنج می برند. گوش های بزرگ آن ها سطح وسیعی برای دفع گرمای بدن فراهم می كند. آن ها با تكان دادن گوش هایشان خنك می شوند و حشرات را نیز از خود دور می كنند. فیل افریقایی بزرگترین جانور خشكی است. بلندی قامت این جانور به بیش از سه متر می رسد و وزنش نزدیك به شش تن است. فیل های آسیایی در جنگل های جنوب شرقی آسیا زندگی می كنند این فیل ها گرما را دوست ندارند، به همین جهت در سایه درختان جنگل به سر می برند. 8- چرا پرندگان در سپیده دم آواز می خوانند؟ آواز پرندگان در سپیده دم، باعث شادی میلیون ها انسان می شود. سالیان سال است كه در شعر و نثر، از آواز پرندگان یاد می شود. برخی معتقدند كه پرندگان برای ستایش خداوند و قدردانی از مواهب الهی و زیبایی های طبیعت آواز می خوانند. برخی نیز معتقدند كه پرندگان برای خوش آمد گویی به نور خورشید كه به معنی غذا و گرما و فعالیت است، می خوانند. دانشمندان نیز بر این باورند كه آواز سحرگاهی پرندگان، علامت هشدار دهنده ای است كه هر پرنده به وسیله ی آن، قلمرو خود را مشخص می كند. پرندگان در قلمرو خود جفتگیری می كنند، لانه می سازند و غذا تهیه می كنند. به این ترتیب، تعیین قلمرو، نخستین قدم در چرخه ی تولید مثل آن هاست. پرندگان با آوازشان به رقیبان خود هشدار می دهند و با این روش، از قلمروشان دفاع می كنند. 9- سمندر چیست؟ سمندر موجودی دوزیست است؛ به این معنی كه می تواند هم در خشكی و هم در آب زندگی كند. این جاندار ظاهری شبیه به مارمولك دارد و جزو گروهی از جانوزان مهره دار بین ماهی ها و خزندگان است. قورباغه ها و وزغ ها نیز جزو همین گروه اند. سمندرها همانند ماهی ها و خزندگان خونسردند. مردم در گذشته عقیده داشتند كه اولین سمندر از آتش به وجود آمده است و به همین دلیل،گرما بر سمندر بی اثر است. ولی در واقع سمندر فقط در خنكای شب فعالیت می كند. این جانور، شب ها برای شكار كرم ها، حلزون ها و حشرات از مخفیگاهش بیرون می آید. اندازه سمندرها حداكثر به 30 سانتی متر می رسد. این موجودات دشمنان اندكی دارند؛ چرا كه غدد موجود در پوستشان سمی است. ولی مار اروپایی در مقابل زهر این جانور مقاوم است و غالبا سمندرها را شكار می كنند. 10- زالو چیست؟ زالوها نوعی كرم لزج اند كه اندازه شان از 5/2 تا بیش از ده سانتی متر است. زالو دارای دو مكنده است كه یكی بزرگتر از دیگری است. مكنده ی بزرگ تر در پشت و مكنده ی كوچك تر در انتهای دهان قرار دارد. این كرم های درشت و سیاه رنگ دارای عضلاتی قوی اند. آن ها به كمك این عضلات، بدنشان را منقبض و منبسط می كنند. همین ویژگی باعث می شود كه زالوها شناگران بسیار خوب باشند. آن ها همچنین می توانند برای خزیدن در خشكی، از مكنده های خود استفاده كنند. در مناطق گرمسیر آسیا، جزایر اقیانوس آرام و اقیانوس هند نوعی زالوی خطرناك خاكزی وجود دارد كه وارد مجاری تنفسی حیوانات می شود. این زالو آن قدر خون جانور را می مكد كه كاملا متورم می شود. زالو پس از متورم شدن دیگر نمی تواند از مجاری تنفسی حیوان خارج شود و همان جا باقی می ماند. زالوهای آبزی به ماهی ها و لاك پشت ها می چسبند. برخی دیگر زا زالوها، از كرم های خاكی و تخم قورباغه ها تغذیه می كنند. بعضی بر روی لارو حشرات و برخی در كف بركه ها، به صورت میكروسكوپی زندگی می كنند. سالیان سال است كه از زالوها در پزشكی برای مكیدن خون بیماران استفاده می شود. 11- آبسنگ حلقوی چگونه به وجود می آید؟ هنگامی كه «پولیپ های مرجانی» (جانوران ریز دریایی) خود را به صخره های بستر دریا می چسبانند، آبسنگ حلقوی یا «آبسنگ مرجانی» شروع به شكل گیری می كند. آبسنگ به تدریج شكلی حلقوی پیدا می كند و تالابی را در بر می گیرد. در واقع آبسنگ ها از اسكلت آهكی تعداد بی شماری پولیپ تشكیل شده اند. پولیپ های مرجانی پس از ساختن اسكلت آهكی به دور خود، پولیپ های جدیدی را به وجود می آورند. سپس پولیپ های جدید نیز اطراف خود را با اسكلت آهكی می پوشانند. پولیپ های جوان همیشه به والدینشان متصل اند. به این ترتیب، چندین نسل از این موجودات به هم می پیوندند و به تدریج توده ی عظیمی از مرجان را به وجود می آورند. آبسنگ ها در آب های كم عمقی كه دمای بیش از 3/18 درجه ی سانتی گراد داشته باشد، تشكیل می شوند. آن ها را در اقیانوس هند،در امتداد سواحل برزیل و به ویژه در اقیانوس آرام می توان یافت. در شمال شرقی استرالیا نیز آبسنگ های عظیمی شكل گرفته اند. قطر برخی از این آبسنگ های حلقوی 60 كیلومتر و عمق آن ها 300 متر است. 12- چرا خرچنگ صدف دار، صدف خود را عوض می كند؟ وقتی كه خرچنگ صدف دار به اندازه ای رشد كند كه دیگر داخل صدفش جای نگیرد، صدفش را با صدف بزرگتری عوض می كند. این نوع خرچنگ دارای شكمی نرم است كه در زیر بدنش قرار دارد؛ ولی مانند سایر خرچنگ ها، صدف یا پوسته ای برای محافظت از آن ندارد. به همین دلیل از صدف حلزون ها، به عنوان سرپناهی قابل حمل استفاده می كند. این خرچنگ ها، اغلب برای دستیابی به صدف مورد نظرشان، با هم می جنگند. گاهی اوقات،خرچنگی كه در جستجوی لانه است، صاحب لانه را بیرون می كشد و می خورد و سپس صدف را تصاحب می كند. یكی از چنگال های این نوع خرچنگ، بزرگ تر از دیگری است. به همین جهت هنگامی كه خرچنگ خود را داخل صدف، می كشد، كاملا در آن جای نمی گیرد. خرچنگ به كمك دو پای آخر كه بر روی شكمش قرار دارند، از داخل، پوسته صدف را می گیرد و با حركت دادن شكم مارپیچی خود حركت می كند. گاهی اوقات شقایق دریایی در سطح بالایی صدف این خرچنگ ها ساكن می شود. خرچنگ موجبات نقل و انتقال شقایق دریایی را فراهم می كند و در مقابل، سپری محكم در برابر حمله ی سایر موجودات به دست می آورد. نوعی از این خرچنگ ها به جای صدف، از اسفنج به عنوان لانه استفاده می كند. اسفنج با همان سرعتی كه خرچنگ رشد می كند، بزرگ می شود، به این ترتیب این نوع خرچنگ نیازی به تعویض لانه ی خود ندارد. 13- مگس ها در زمستان به كجا می روند؟ مگس ها در طول زمستان به خواب زمستانی فرو می روند. آن ها برای این منظور، از مكان های گرم و خشك استفاده می كنند. نوزاد مگس، فقط در دمای 24 تا 35 درجه ی سانتی گراد می تواند از تخم خارج شود. به همین جهت تعداد مگس ها در طول زمستان بسیار اندك است. البته عوامل دیگری همچون استفاده از حشره كش ها نیز موجب كاهش تعداد مگس ها می شود. مگس ها اغلب ناقل انواع بیماری هایند؛ به همین جهت كم شدن تعداد آن ها برای انسان مفیداست. 14- چرا جغدها شب ها خوب می بینند؟ قدرت دید جغدها در شب، 100 برابر قدرت دید انسان است؛ زیرا چشم های آن ها برای دیدن در شب تكامل یافته است. البته اغلب جغدها كور رنگ اند و دلیل آن این است كه تعداد سلول های گیرنده ی استوانه ای شكل چشمانشان بیشتر از سلول های گیرنده ی مخروطی شكل است. حساسیت سلول های مخروطی كم است و فقط در نور زیاد تحریك می شوند. اهمیت این سلول ها در تشخیص جزئیات اشیا و دید رنگ هاست. ولی سلول های استوانه نسبت به نور حساس ترند و در نور كم نیر فعالیت می كنند. به همین دلیل این سلول ها در دید شبانه نقش مهمی دارند. تعداد سلول های استوانه ای در چشمان جغد، ده برابر چشمان انسان است. جغدها چشم های بسیار بزرگی دارند و می توانند مقدار نوری را كه وارد چشمانشان می شود، با منبسط یا منقبض كردن مردمك چشم كنترل كنند. هر مردمك می تواند به طور مستقل و جدا از مردمك دیگر عمل كند. بنابر این جغدها می توانند اجسامی را كه در سایه و در نور شدید قرار گرفته اند، همزمان با هم ببینند. چشم های جغد تقریبا قادر به حركت نیستند؛ زیرا توسط یك حلقه ی نازك استخوانی محافظت می شوند. در مقابل، جغدها گردنی انعطاف پذیر دارند و می توانند سرشان را تا 270 درجه بچرخانند. چشمان این پرندگان در جلو سرشان قرار گرفته است؛ به همین دلیل دید دو چشمی بسیار خوبی دارند. از آن جا كه تخمین فاصله به دید دو چشمی بستگی دارد، این ویژگی هنگام حمله به شكار و ربودن آن، امتیاز خاصی به آن ها می دهد. جغدها همچنین قدرت شنوایی بسیار خوبی دارند. قدرت شنوایی آن ها، قوی تر از سایر پرندگان گوشت خوار است. این ویژگی، امتیاز دیگری برای شكار در شب است. بر خلاف آن چه تصور می شود، جغدها روزها نیز خوب می بینند. هر چند بسیاری از آن ها شب ها و یا هنگام غروب شكار می كنند، اما برخی از گونه ها نیز روزها فعال اند. 15- آیا نیش عقرب كشنده است؟ نیش اكثر عقرب های كوچك دردناك است، اما كشنده نیست. ولی انواعی از عقرب هم وجود دارند كه زهرشان برای انسان مرگبار است. عقرب ها بیشتر در نواحی گرمسیر و نیمه گرمسیر زمین زندگی می كنند. آن ها شكمی كشیده و بندبند دارند كه به نیشی ختم می شود كه حاوی یك جفت غده ی سمی است. عقرب از نیش خود برای كشتن و شكار حشرات استفاده می كند. آن ها روزها زیر سنگ ها و درون شكاف ها پنهان می شوند و شب ها برای شكار حشرات بیرون می آیند. تخم های عقرب در بدن عقرب ماده به نوزاد تبدیل می شوند؛ بنابراین می توان گفت عقرب جانوری زنده زاست. عقرب ماده تا مدتی نوزادانش را با خود حمل می كند و پس از آن كه نوزادان كمی بزرگ تر شدند،از مادر جدا می شوند - خفاش چگونه در تاریكی پرواز می كند؟ خفاش پرنده ای شب پرواز است و شب ها فعالیت می كند. این پرنده قدرت شنوایی فوق العاده ای دارد؛ به طوری كه می تواند با استفاده از انعكاس صدای خود، مسیرش را در تاریكی بیابد. «لازارو اسپالانزانی» (1729 – 1799م) نخستین كسی بود كه در باره ی قدرت پرواز بدون دید خفاش ها تحقیق كرد. او طی یك سری اعمال جراحی،كره ی چشم چندین خفاش را در آورد تا ثابت كند كه آن ها برای پرواز، نیازی به دیدن ندارند. خفاش های هنگام پرواز در تاریكی، از سیستمی شبیه به رادار استفاده می كنند. آن ها دارای گوش هایی بسیار حساس اند و می توانند انعكاسات اصواتی را كه خود تولید می كنند، بگیرند. در نتیجه محل و فاصله ی خود را از مانع تشخیص می دهند. اكثر صداهایی كه توسط خفاش ها تولید می شوند، دارای فركانس بسیار بالایی اند كه گوش انسان قادر به شنیدن آن ها نیست. این پرندگان معمولا با هم و به صورت گروهی پرواز می كنند. ولی ظاهرا هیچ یك، توسط صداها و انعكاس هایی كه به خفاش های دیگر مربوط است، گیج و سر در گم نمی شوند. 17- اسفنج چه نوع جانوری است؟ اسفنج جانوری ابتدایی، آبزی و غیر متحرك است كه اغلب در اعماق دریاه و اقیانوس ها زندگی می كند. بدن این جانور از تعداد زیادی سلول تشكیل شده است. اسفنج ها دارای بافت مشخصی نیستند و بدن اكثر آن ها بدون تقارن است. آن ها شكل ها و اندازه های مختلفی دارند بیشتر به صورت كلونی دیده می شوند . اندازه ی بدن اسفنج ها از یك میلی متر تا دو متر متغیر است. دیواره بدن اسفنج دارای منافذ متعددی است كه آب از آن ها وارد حفره ی داخلی بدن شده، از یك منفذ خروجی بزرگ تر خارج می شود. پوشش داخلی بدن این جانور دارای سلول های تاژك داری است كه مواد غذایی را كه همراه با آب وارد حفره ی درونی می شود، برای تغذیه اسفنج شكار می كنند. اسفنج ها دارای قدرت ترمیم بسیار زیادی اند؛ یعنی می توانند قسمت های آسیب دیده یا از بین رفته ی بدن خود را مجددا بازسازی كنند. اگر اسفنجی را قطعه قطعه كنیم، قطعات و سلول های آن می توانند دوباره به هم متصل شوند و اسنفج كاملی را بسازند. این جانور به دو روش تولید مثل می كند. در برخی، جوانه ای به وجود می آید كه به تدریج رشد می كند و تبدیل به اسفنج كامل می شود. این اسفنج جدید ممكن است از اسفنج مادر جدا شود و یا به آن متصل بماند. روش دیگر تولید مثل در اسفنج ها، تولید مثل جنسی است. به این ترتیب كه برخی از سلول های بدن، تبدیل به سلول های جنسی نر و ماده می شوند. پس از تركیب سلول جنسی نر و ماده، سلول تخم پدید می آید. از رشد تخم، نوزاد تاژكداری به وجود می آید كه در آب رها می شود و پس از ساكن شدن در یك نقطه رشد می كند و اسفنج جدیدی را به وجود می آورد. 18- چرا اكثر ماهی ها پولك دارند؟ پولك از پوست ماهی محافظت می كند. در واقع همه ی ماهی ها،پولك ندارند. ولی تصور ما از ماهی، موجودی است آبزی و خونسرد كه توسط آبشش تنفس می كند و پوشیده از پولك است. پولك ها انواع مختلف دارند. ماهی های غضروفی، از جمله كوسه ماهی، اره ماهی، سفره ماهی و ماهی خاویار، پولك های بسیار كوچكی دارند. پولك این ماهی ها دارای زایده ای است كه توسط ماده ای لعاب مانند پوشیده شده است. این پولك ها، از نوعی ماده ای لعاب مانند پوشیده شده است. این پولك ها، از نوعی ماده كه شبیه مینای دندان است، ساخته شده اند. سطح پوست ماهی های استخوانی نیز پوشیده از پولك است. پولك این نوع ماهی ها نازك، استخوانی و پهن است. اندازه ی این پولك ها، همراه با رشد ماهی افزایش می یابد و حلقه های متراكمی از مواد جدید در اطرافشان ساخته می شود. با شمارش تعداد حلقه های هر پولك، می توان سن ماهی را تعیین كرد. 19- نیش زنبور عسل در كدام قسمت بدنش قرار دارد؟ نیش زنبور عسل در قسمت انتهایی شكمش قرار دارد. زنبور عسل می تواند چندین بار نیش بزند؛ ولی اگر نیشش داخل پوست قربانی باقی بماند، دیگر قادر به نیش زدن نخواهد بود. فقط زنبورهای ماده می توانند نیش بزنند. زنبورهای عسل نر، فاقد این وسیله دفاعی اند. در گونه ای از زنبورهای عسل، حتی زنبورهای ماده نیز نمی توانند نیش بزنند. این زنبورها بیشتر در افریقا و امریكای جنوبی زندگی می كنند. آن ها برای دفاع از خود روش خاصی دارند. اگر این حشرات مورد آزار قرار گیرند، همه با هم به طرف مهاجم حمله می كنند، بر روی چشم ها،گوش ها و موهای آن می خزند و این نقاط را با ماده ای چسبناك كه موجب ناراحتی بسیار و در نتیجه عقب نشینی مهاجم می شود، آغشته می كنند. 20- پرندگان شكاری چه می خورند؟ غذای اصلی پرندگان شكاری، گوشتی است كه از طریق شكار به دست می آورند. آن ها از پرندگان و حیوانات كوچكتر تغذیه می كنند. عقاب، باز، قوش و جغد از جمله پرندگان شكاری اند. این پرندگان دارای چشمانی تیزبین اند و از قدرت پرواز بالایی برخوردارند. بسیاری از پرندگان شكاری علاوه بر داشتن سرعت زیاد به هنگام پرواز، می توانند بدون بال زدن در آسمان پرواز كنند. این پرندگان می توانند از ارتفاع زیاد طعمه را ببینند. آن ها در این حالت، بال هایشان را می بندند و به سوی طعمه یورش می برند. 21- دودو چه نوع جانوری است؟ «دودو» نام نوعی پرنده است كه نسل آن منقرض شده است. پرتغالی ها در سال 1507 میلادی پس از كشف جزیره موریس، برای اولین بار این پرنده را یافتند و آن را دودو نامیدند. دودو در زبان پرتغالی به معنای احمق و گیج است. جزیره موریس 1860 كیلومتر مربع وسعت دارد و در 800 كیلومتری شرق ماداگاسكار در اقیانوس هند واقع است. قبل از ورود انسان و حیوانات اهلی و دست آموزی همچون سگ و گربه،دودوها هیچ دشمنی نداشتند و در آرامش زندگی می كردند. آن ها، پرندگان بزرگی بودند كه قدرت مقابله با خطر را نداشتند و هنگام بروز خطر، گیج و دستپاچه می شدند. پاهای كوچك این پرنده، تقریبا توانایی نگهداری وزن زیاد بدنش را نداشت و بال های مضحك و كوتاه و كلفتش هم، به كار پرواز نمی آمد. نسل این پرده 180 سال پس از كشف آن منقرض شد. در طول این مدت، چند عدد از پرندگان را به اروپا بردند و یكی از آن ها در سال 1638 میلادی در لندن به معرض نمایش گذاشته شد. در سال 1680 میلادی دودوها به طور كامل از بین رفتند. جزیره موریس تنها جای شناخته شده ای است كه دودوها در آن می زیستند. البته پرنده ای كه شباهت بسیاری به دودوها داشت، در جزیره ای نزدیك جزیره موریس می زیست؛ ولی نسل آن نیز منقرض شد. 22- بزرگ ترین جانور دریایی كدام است؟ «وال» بزرگ ترین جانور دریایی است. این جانور را اغلب دریاها، از قطب گرفته تا خط استوا می توان یافت. وال هایی كه در آب های سرد به سر می برند،معمولا در زمستان به طرف آب های گرم مهاجرت می كنند. وال ها پستاندارند و نوزاد خود را با شیر تغذیه می كنند. آن ها مجبورند برای نفس كشیدن، نزدیك سطح آب حركت كنند و نمی توانند بیش از یك ساعت در زیر آب بمانند. وزن یك وال بالغ به بیش از 30 تن و طول بدنش به 30 متر می رسد. در اواخر دهه ی 1960 میلادی شكار بی رویه ی وال ها كه به منظور استفاده از چربی بدنشان انجام می شد،موجب كاهش تعداد آن ها شد. 23- موریانه چیست؟ موریانه، حشره ای است با بدنی نرم و جزو گروه بندپایان. این حشرات را «مورچه ی سفید» نیز می نامند. البته شباهت آن ها به مورچه ها فقط در این است كه هر دو گونه، حشراتی اجتماعی اند و به طور دسته جمعی زندگی می كنند. موریانه ها در مناطق گرمسیر و معتدل زندگی می كنند و لانه هایی به اشكال مختلف می سازند. برخی از آن ها، در تنه ی درختان خشكیده، تونل حفر می كنند. برخی از آن ها، در تنه ی درختان خشكیده، تونل حفر می كنند. برخی هم لانه ی خود را در زیر زمین می سازند. ولی جالب ترین آن ها لانه های بزرگی اند كه از دور به شكل اهرام به نظر می آیند و ارتفاعشان به هفت متر می رسد. موریانه ها برای ساختن چنین لانه هایی، با بزاق دهانشان، ماده ای چسبناك و بسیار محكم درست می كنند. این لانه ها به قدری محكم اند كه حتی با كلنگ نیز به سختی می توان آن ها را شكست. در اجتماعی موریانه ها، فقط ملكه قادر به تخم گذاری است. این حشره در هر 24 ساعت هزاران تخم می گذارد و در واقع تمام عمرش صرف عمل تخم گذاری می شود. 24- نوزاد قورباغه چگونه به قورباغه ی بالغ تبدیل می شود؟ تخم های قورباغه، دو هفته پس از تخم گذاری،به نوزاد قورباغه تبدیل می شوند. اما دو ماه تا سه سال طول می كشد تا نوزاد قورباغه به یك قورباغه كامل تبدیل شود. تبدیل شدن نوزاد قورباغه به قورباغه ی كامل را «دگردیسی» گویند. ظاهرا فرایند دگردیسی در محیط گرم، سریعتر از محیط سرد صورت می گیرد. همچنین، در گونه های كامل تر، این فرایند ساده تر و زمان آن كوتاه تر است. نوزاد قورباغه مانند ماهی با آبشش تنفس می كند. در طول فرایند دگردیسی، آبش ها به شش تبدیل می شوند، پاها پدید می آیند، دست ها ظاهر می شوند و دم تحلیل می رود. در پایان این مرحله، دهان پهن می شود،آرواره ها تشكیل می شوند و طول زبان تا دو برابر افزایش می یابد. پس از آن، قورباغه ی جوان آب را ترك می كند، به خشكی می رود و به جای گیاهان از حشرات تغذیه می كند. 25- چرا پرندگان منقارهایی به اشكال گوناگون دارند؟ شكل منقار پرندگان، تا حدود زیادی به نوع تغذیه و روش جمع آوری غذایشان بستگی دارد. كلاغ دارای منقاری كوتاه و قوی است كه با آن می تواند پستانداران كوچك را بكشد. در عین حال، منقار این پرنده، ظرافت لازم را برای گرفتن حشرات كوچك را نیز دارد. بسیاری از پرندگان آوازخوان دارای منقاری باریك اند. آن ها به كمك منقار خود، به راحتی حشرات را از روی برگ ها و شكاف درختنان صید می كنند. برخی دیگر از پرندگان، منقاری پهن و صاف دارند و با آن، مگس یا حشرات بزرگ تر را شكار می كنند. پرندگانی كه زمین را برای یافتن كرم حفر می كنند، معمولا منقاری بلند با نوكی حساس دارند. بعضی از پرندگان دارای منقاری درشت و قوی اند كه از آن برای شكستن دانه و هسته ی گیاهان استفاده می كنند. پرندگان غواص، منقاری صاف و نیزه مانند و پرندگان شكاری، منقاری قوی و قلاب گونه دارند. آن ها به كمك منقار خمیده ی خود، گوشت شكار را پاره می كنند. 26- عنكبوت چگونه تار می تند؟ در انتهای شكم اكثر عنكبوت ها، سه جفت اندام ترشح كننده ی تار وجود دارد. هر یك از این اندام ها،از صدها لوله ی باریك ساخته شده اند. تار عنكبوت – كه ماده ای ابریشم مانند است – از این لوله ها ترشح می شود و به محض اینكه در مجاورت هوا قرار می گیرد، سخت شده، به شكل تاری كه ما می شناسیم در می آید. عنكبوت ها از تار خود برای ساختن دام، پوشاندن سطح داخلی لانه و محافظت از تخم هایشان استفاده می كنند. عنكبوت اغلب برای شكار حشرات تار می تند. وقتی حشره ای در دام عنكبوت اسیر می شود، تارهای چسبناك به بدنش می چسبند و قدرت فرار را از آن می گیرند. 27- چرا خفاش وامپیر خطرناك است؟ خفاش «وامپیر» از خون پستانداران دیگر تغذیه می كند. این جانور، ناقل بیماری های مختلف از جمله بیماری هاری است؛ به همین جهت هنگام مكیدن خون، میكروب برخی از بیماری ها را نیز به بدن قربانی انتقال می دهد. از این رو، این جانور، موجودی خطرناك محسوب می شود. وامپیرها در امریكای جنوبی و مركزی زندگی می كنند. آن ها با دندان های برنده و تیزشان پوست طعمه را كه معمولا در خواب است به آرامی سوراخ می كنند و خون آن را می مكند. این كار اغلب چنان با مهارت صورت می گیرد كه قربانی به هیچ وجه متوجه آن نمی شود. منبع: كتاب: پرسش های عجیب! پاسخ های عجیب تر! (2) نوشته: ا.جی.آرمسترانگ ترجمه: پریسا همایون روز انتشارات كتاب های قاصدك چاپ دوم بهار 80 تایپ از: علی اكبر ادهم ماراللو
برچسبها: آیا میدانید |
||
|
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است |طراحی : پیچک
|
